İCRA İNKAR TAZMİNATI İTİRAZIN İPTALİ
T.C.
YARGITAY
Hukuk Genel Kurulu
2011/19-207 E.N , 2011/381 K.N.                     www.neohukuk.net
İlgili Kavramlar

İCRA İNKAR TAZMİNATI
İTİRAZIN İPTALİ

İçtihat Metni

Taraflar arasındaki "itirazın iptali ve icra inkar tazminatı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 30/06/2009 gün ve 2007/397 E-2009/272 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 12.07.2010 gün ve 2009/12109 E-2010/8794 K sayılı ilamı ile;

(.... Davacı vekili, müvekkilinin P..... O..... bayii olup, davalının R.... Şubesinin davalının reklamının giydirilmiş olduğu aracı ile müvekkilinin benzin istasyonundan aldığı yakıt bedellerini ödememesi nedeniyle başlattıkları takibin davalının itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça talep edilen alacağın müvekkili şirket acentesi olan Rize acentesinin borcu olduğu, R.... acentesinin bağımsız bir tacir olup müvekkili şirketin acentenin borçlarından sorumlu olmayacağından davanın husumet nedeniyle reddini talep ederek, iş bölümü ve yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, akaryakıt alımı esnasında davalı şirketin şubesi bulunmayıp, acentesi bulunduğu, acente olan ortaklığın davanın ihbarına rağmen cevap vermediği, davalının taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, dava sıfat yokluğundan reddedildiğinden kötüniyet tazminatına hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davalının da kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından delil olarak dosyaya sunulan akaryakıt teslim fişlerinde satılan akaryakıtın teslim edildiği firma olarak "M.. Kargo" yazılıp, akaryakıt verilen aracın plakası da işlendikten sonra teslim alan şahsın isim ve imzasının fişler altına alınmış olduğu görülmüştür. Davalı vekili, davaya konu olan akaryakıtın müvekkilinin acentesi olan firmanın araçlarına teslim edilmiş olduğu, acentenin yapmış olduğu işlemlerden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağı yönünde savunmada bulunmuştur. TTK.'nun 119. maddesi uyarınca "Acente, aracılıkta bulunduğu veya akdettiği mukavelelerle ilgili her türlü ihtar, ihbar ve protesto gibi hakkı koruyan beyanları müvekkili namına yapmaya ve bunları kabule selahiyetlidir. Bu gibi mukavelelerden çıkacak ihtilaflardan dolayı acente müvekkili namına dava açabileceği gibi kendisine karşı da aynı sıfatla dava açılabilir." Somut olayda, üzerinde "M.. Kargo" logosu bulunan araçların anılan firmayla olan bağlantısına güvenilerek akaryakıt verildiği iddiasının bulunması, delil olarak sunulan satış fişlerinde firma olarak M.. Kargo şirketinin yazılı olması ve anılan yasa hükmü gözetildiğinde davalı şirkete husumet yöneltilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek deliller toplandıktan sonra hep birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir ...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.